پرش به محتوای اصلی

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحه 639

پدیدآورندگان:

ص۶۳۹
رو خداوند چنين پيروانى را در گناه پيشوايانشان شريك ساخته است : « و مىگويند : پروردگارا ما رؤسا و بزرگتران خويش را اطاعت كرديم و ما را از راه به در كردند . » « 1 » در آيه ديگرى نيز آمده است : « مىفرمايد در ميان امتهايى از جن و انس كه پيش از شما بوده‌اند ، داخل آتش شويد . هربار كه امتى [ در آتش ] درآيد ، همكيشان خود را لعنت كند تا وقتى كه همگى در آن به هم پيوندند [ آن‌گاه ] پيروانشان درباره پيشوايانشان مىگويند : پروردگارا اينان ما را گمراه كردند ؛ پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده . [ خدا ] مىفرمايد براى هر كدام [ عذاب ] دو چندان است ؛ ولى شما نمىدانيد . » « 2 » بنابراين مستضعفان و ستمديدگان بايد قيام كنند و تسليم نشوند و اگر راه آسودگى و راحت‌طلبى برگزينند ، خداوند جزاى اعمالشان را به آنان مىچشاند .
پاورقی
( 1 ) .وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَااحزاب / 33 : 67 . ( 2 ) .قالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيها جَمِيعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَ لكِنْ لا تَعْلَمُونَاعراف / 7 : 38 .