نامه 19
هشدار نسبت به بدرفتارى با مردم !
« أمّا بعد فإنّ دهاقين أهل بلدك شكوا منك غلظة و قسوة و احتقارا و جفوة و نظرت فلم أرهم أهلا لأن يدنوا لشركهم و لا أن يقصوا و يجفوا لعهدهم فالبس لهم جلبابا من اللّين تشوبه به طرف من الشّدّة و داول لهم بين القسوة و الرّأفة و امزج لهم بين التّقريب و الإدناء و الإبعاد و الإقصاء إن شاء اللّه . »
ترجمه
پس از نام خدا و درود . همانا بزرگان مركز فرمانداريت ، از خشونت و قساوت و تحقير كردن مردم و سنگدلى تو شكايت كردند . من درباره آنها انديشيدم ، نه آنان را شايسته نزديك شدن يافتم ، زيرا كه مشركند و نه سزاوار قساوت و سنگدلى و بدرفتارى هستند ، زيرا كه با ما همپيمانند ، پس در رفتار با آنان ، نرمى و درشتى را به همآميز ، رفتارى توأم با شدّت و نرمش داشته باش ، اعتدال و ميانهروى را در نزديك كردن يا دور كردن ، رعايت كن .