القارعة : مصيبت و نيز به معناى قيامت مىآيد .
طوبى : خير و خوشبختى .
الحوبة : گناه .
ساختار ادبى
انه عدل : ضمير به قضاوقدر بازمىگردد .
كلما : ظرف و محلا منصوب است . « ما » از نوع مصدرى و ظرف است .
« ما » جمله بعد از خود را به مصدر تاويل مىبرد و اين مصدر بهواسطه اضافه شدن به « كل » مجرور مىگردد .
عونا : اسم « ان » است .
علمه : مفعول « مستحفظين » است .
نهج السبيل : منصوب به نزع خافض است .
شرح و تفسير
( و أشهد أنّه عدل ) هر رخدادى در اثر تدبير و حكمتى صورت مىگيرد .
خداوند مىفرمايد : « اين [ سخن ] بجز پندى براى عالميان نيست . براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [ شما نيز ] نخواهيد خواست . » « 1 » تدبير خداوند همواره عادلانه است و هيچ گونه احتمال ستمكارى به او نمىرود . امام عليه السّلام براى تاكيد بر اين امر از صيغه
هامش
( 1 ) .إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ * لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ * وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَتكوير / 81 : 27 - 29 .