پرهيزگاران در شب برپا ايستاده مشغول نمازند ، قرآن را جزءجزء و با تفكر و انديشه مىخوانند ، با قرآن جان خود را محزون و داروى درد خود را مىيابند . وقتى به آيهاى برسند كه تشويقى در آن است ، با شوق و طمع بهشت به آن روى آورند و با جان پر شوق در آن خيره شوند و گمان مىبرند كه نعمتهاى بهشت برابر ديدگانشان قرار دارد و هرگاه به آيهاى مىرسند كه ترس از خدا ، در آن باشد ، گوش دل به آن مىسپارند ، و گويا صداى بر هم خوردن شعلههاى آتش ، در گوششان طنينافكن است ، پس قامت به شكل ركوع خم كرده ، پيشانى و دست و پا بر خاك مىمالند و از خدا آزادى خود را از آتش جهنّم مىطلبند . پرهيزكاران در روز ، دانشمندانى بردبار و نيكوكارانى باتقوا هستند كه ترس الهى آنان را چونان تير تراشيده لاغر كرده است .
واژهشناسى
الاقتصاد : ميانهروى در هزينههاى زندگى .
يحزنّون به أنفسهم : اندوه به جان مىخرند .
يستثيرون به دواء دائهم : به جستجوى دوا براى درد خويش برمىخيزند .
الزّفير ، الشّهيق : از صفات صداهاى بلند هستند .
حانون على أوساطهم : به حال كرنش درمىآيند .
مفترشون لجباههم : سجده مىكنند .
القداح : تير .
البري : تراشيدن .
ساختار ادبى
غنيّا ، آمنا : حال هستند .