واژهشناسى
غير وان : بدون كاهلى و تنبلى .
لا معذّر : بهانههاى پوچ نمىآورند .
الصّعدات : جمع « صعيد » به معناى سطح زمين و نيز به گور ، راه و هر چيزى كه از سطح زمين بالاتر است ، گفته مىشود .
تلتدمون : بر سر و صورت مىزنيد .
الخالف : جانشين .
همّت : مشغول شد .
ميامين : افراد مبارك و مقدس .
مراجيح : برگزيدهها .
مقاويل : گويندهها .
متاريك : ترككنندگان .
قدما : پيشىگيرندگان .
باردة : گوارا .
الذّيّال : كسى كه پيراهنش روى زمين كشيده مىشود .
الميّال : ستمگر .
الوذحة : سوسك .
ساختار ادبى
داعيا ، غير : حال است .
إمام : خبر براى مبتداى محذوف است و در اصل چنين بوده است : « هو امام » .