واژهشناسى
نجاد : جمع « نجد » و به زمين بلند مىگويند .
وهاد : جمع « وهدة » و به زمين پست مىگويند .
الجناب : ناحيه .
الأقاصى : جمع « قاصى » و به معناى دور است .
ضواحى البلد : حومههاى شهر . همچنين شايد منظور از « ضواحى » در اين جا بركهها و امكان تجمع آب باشد و تعبير « تستعينوا » نيز قرينهاى بر آن است .
مرملة : فقير .
مخضلة : حاصلخيز .
الودق : باران .
أودقت السّماء : آسمان باريد .
يحفز : فشار وارد كرده و بهپيش مىرود .
برق خلّب : رعد و برقى بدون باران .
جهام : ابر بىباران .
العارض : ابرهايى كه در افق پديدار مىشوند .
قزع : كند يا پراكنده شد .
الرّباب : ابر .
الشّفّان : باد سرد .
الذّهاب : بارانهاى نرم .
أمرع : حاصلخيز كرد .
المسنتون : قحطىزدگان .