حائلة : هر چيزى كه رنگ عوض مىكند .
نافذة : پايانپذير .
قوّالة : هلاككننده .
الهشيم : گياه خشك و شكننده .
العبرة : اشك و اندوه .
تطلّه : از ريشه « طلّ » به معناى باران سبك و اندك است .
ديمة : بارانى كه بدون رعد و برق دوام مىيابد .
هتنت : ريخته شد .
مزنة : ابر .
اعذوذب : گوارا شد .
أوبى : شوم گشت .
غضارة : نعمت .
رغبا : چيزى كه به آن رغبت مىشود .
أرهقته : او را پوشاند .
القوادم : پرهايى كه در نوك بال پرنده قرار دارد .
أزواد : جمع « زاد » به معناى توشه .
يوبقه : او را هلاك مىسازد .
فجعته : عزيزى را از او مىربايند .
الابّهة : عظمت .
دوّل : بارى براى اين و بارى براى ديگرى .
رنق : كدر .
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 562
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٥٦٢