واژهشناسى
مفزع : پناهگاه .
لا يفلتك من أخذت : گريز و چارهاى نيست .
الأبد : پيوسته و هميشگى .
ما أهول : چهقدر بزرگ است ؟ ! مفهوم مقابل آن « ما أحقر » است به معناى چهقدر كوچك است ؟ !
ما أسبغ : چه وسيع و كامل !
ساختار ادبى
غنا : خبر براى مبتداى محذوف است و در اصل چنين بوده است : « هو غنا كلّ فقير » .
لم ترك : در اصل « تراك » بوده و الف آن در اثر جزم حذف شده است .
يفلتك : در اصل « يفلت منك » بوده و كاف پس از حذف « من » به فعل چسبيده است .
سبحانك : مفعول مطلق و منصوب است و در اصل چنين بوده است :
« و سبّحك سبحانا » .
ما أعظم : « ما » اسم نكره ، به معناى شىء ، مبتدا و محلا مرفوع است .
« أعظم » فعل ماضى است كه مفهوم تعجب دارد و فاعل آن ضمير مستتر در آن است . كلمه پس از « أعظم » ، مفعول آن است و جمله « أعظم » بهطور كلى خبر براى « ما » قرارمىگيرد .
ما أصغر ، ما أهول ، ما أسبغ : مانند قبلى است .