واژهشناسى
الشّيمة : اخلاق .
المستمطرين : جمع « مستمطر » به معناى يارىخواهنده است .
الدّيمة : باران پيوسته و بدون رعد و برق .
أخلاف : جمع « خلف » به معناى شيردادن شتر است .
الخطام : حلقهاى كه در بينى شتر نهاده مىشود تا با آن كشيده شود .
الوضين : آنچه با آن محمل را به شتر مىبندند .
مخضود : بدون خوار و تيغ .
شغرت الأرض : كسى براى آبادانى و حمايت از آن ، نمانده است .
ساختار ادبى
شهيدا : حال براى « محمد » است .
خير البريّة : صفت بر « محمد » است و نيز ممكن است حال باشد .
طفلا شيمة ديمة : تمييز است .
خطامها : فاعل « جائلا » است .
وضينها : فاعل « قلقا » است .
بمنزلة السّدر : خبر « صار » است .
حلالها بعيدا : عطف بر « صار حرامها » است .
لكل حقّ طالبا : عطف بر « إن لكلّ دم ثائرا » است .
عمّا قليل : « ما » زائده است و قليل بهوسيله « عن » مجرور مىشود .