مثاله : قامت آدمى و استوارى آن در حدى كه به اندازه لازم رشد كرده باشد .
سادرا : متحير و سرگردان .
الماتح : كسى كه دلو را از چاه بيرون مىكشد .
الغرب : دلو .
البدوات : آنچه به خاطر آدمى مىآيد .
غبّر : جمع « غابر » به معناى « باقى » است . در آيهاى آمده است :
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ .
« 1 »
السّنن : راه و روش .
مبلسا : يائس و نوميد يا ساكن و آرام .
سلسا : سهل و آسان .
الرّجيع : كسى كه از سفرى به سفر ديگرى مىرود .
الوصيب : خستگى .
النّضو : لاغر .
السّورات : جمع « سورة » به معناى شدت و سختى .
النّاجزة : حاضر و آماده .
ساختار ادبى
أم : ادات استفهام است و براى هشدار به كار رفته است و برخى نيز آن را به معناى « بل » دانستهاند .
هامش
( 1 ) . « او و خانوادهاش را نجات داديم ، جز همسرش كه از بازماندگان در عذاب است » اعراف / 7 : 83 .