وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآَتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 141 )
وأو است آنكه پديد آورده است باغهاى افراشته وناافراشته وخرمابن وكشتزار حالي كه گوناگون است ميوه ( يا مزه ) آن وزيتون وأنار را همانند وناهمانند بخوريد از ميوهء آن هنگامى كه ميوه دهد وبپردازيد بهرهء آن را روز درويدنش واسراف نكنيد كه أو دوست ندارد اسرافكنندگان را ( 141 )