وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَائِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَائِهِمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ( 136 )
وقرار دادند براي خدا از آنچه بيافريده است از كشت ودامها بهرهاى پس گفتند اين براي خدا بر پندار ايشان واين براي شريكان پس آنچه براي شريكان ايشان است نرسد به خدا وآنچه براي خدا است برسد به شريكان ايشان چه زشت است آنچه حكم مىكند ( 136 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 145 ( الانعام 136 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۱۴۵ ( الانعام ۱۳۶ )