وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آَمَنُوا إِيمَانًا وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْبَشَرِ ( 31 )
ونگردانيديم ياران آتش را مگر فرشتگانى ونگردانيديم شمار آنان را جز آزمايشى براي آنان كه كفر ورزيدند تا يقين رسانند آنان كه داده شدند كتاب را وبيفزايند آنان كه ايمان آوردند ايمانى ودودل نكردند آنان كه داده شدند كتاب را ومؤمنان وتا گويند آنان كه در دلهاشان بيمارى است وكافران چه چيز خواست خدا بدين مثَل چنين گمراه سازد خدا هر كه را كه خواهد ورهبرى كند هر كه را كه خواهد ونداند لشگرهاى پروردگارت را جز أو ونيست آن جز يادآوريى براي بشر ( 31 )