أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآَتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ( 6 )
بنشانيد زنان را آنجا كه خود نشستيد از دارايى خويش ( يا از گشايش خويش ) ونيازاريدشان كه تنگ بر ايشان گيريد واگر باشند بارداران پس هزينه كنيد بر ايشان تا بنهند بار خود را واگر شير دادند براي شما بپردازيد بديشان مزدهاى ايشان را وبسازيد با همديگر به خوشى واگر سخت باشد شما را زود است شير دهدش ديگرى ( 6 )