يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 12 )
اى پيمبر هر گاه آيندت زنان ايمانآورنده كه با تو پيمان بندند ( بيعت كنند ) بر آنكه شرك نورزند به خدا چيزى را ونه دزدى كنند ونه زنا كنند ونكشند فرزندان خويش را ونياورند دروغى ( تهمتى ) كه بربندندش در بارهء دستهاى خويش وپايهاى خويش ونافرمانيت نكنند در خوبى پس پيمان بند ( بيعت كن ) با ايشان وآمرزش خواه براي ايشان از خدا همانا خدا است آمرزندهء مهربان ( 12 )