ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آَثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآَتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآَتَيْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ( 27 )
سپس از پى ايشان آورديم فرستادگان خويش را وپشت سر ايشان آورديم عيسى ابن مريم را وداديم بدو إنجيل را ونهاديم در دلهاى آنان كه پيرويش كردند مهربانى وترحّمى را وگوشه گيريى كه از خويش درآوردند ( بدعت كردند ) ننوشتيمش بر ايشان جز از پى خوشنودى خدا پس رعايتش نكردند حقّ رعايتش را پس داديم بدانان كه ايمان آوردند از ايشان مزدشان را وبسيارى از ايشانند نافرمانان ( 27 )