مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآَزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ( 29 )
محمد ( صلى اللَّه عليه وآله ) فرستادهء خدا است وآنان كه با اويند سختگيرانند بر كفار مهربانند به خويشتن ببينيشان ركوعگزاران وسجدهكنان جويند فضلى از خدا وخوشنودى را نشانى ( سيماى ) ايشان در چهرههاى ايشان است از جاى سجده اين است مثَل آنان در تورات ومثَل آنان در إنجيل چون كشتى است كه برون دهد بوتههاى خود را پس استوارش كند تا سطبر گردد وبر پايههاى خويش ايستد شگفت آرد برزگران را تا به خشم آرد بديشان كافران را نويد داد خدا آنان را كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند از ايشان آمرزشى وپاداشى بزرگ را ( 29 )