يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )
اى گروه مؤمنان نباشيد مانند آنان كه كفر ورزيدند وگفتند به برادران خويش هنگامى كه به سفر مىرفتند يا به جنگ مىشدند كه اگر مىماندند نزد ما نمىمردند ونه كشته مىشدند تا قرار دهد خدا آن را حسرتي در دلهاى ايشان وخدا زنده مىكند ومىميراند وخدا بدانچه مىكنيد بينا است ( 156 )