وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآَخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 )
وهمانا راست آورد بر شما خدا وعده خويش را هنگامى كه به سختى مىكشتيد آنان را به اذن أو تا گاهى كه از هم گسيختيد وبا هم ستيزه كرديد در كار ونافرمانى كرديد پس از آنكه بنمود به شما آنچه دوست مىداشتيد از شما گروهى خواهان دنيا بودند وگروهى خواهان آخرت سپس منصرف ساخت شما را از ايشان تا بيازمايدتان وهرآينه بخشود بر شما وخدا است دارنده فضلى بر مؤمنان ( 152 )