وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 50 )
واگر چشانيمش رحمتي از خويش پس از سختيى كه بدو رسيده است هر آينه گويد اين از آن من است ونپندارم ساعت را بپاشونده واگر بازگردانيده شوم بسوى پروردگارم همانا مرا است نزد أو نكويى پس آگاه سازيم همانا آنان را كه كفر ورزيدند بدانچه كردند وبچشانيمشان هر آينه از عذابي انبوه ( 50 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 482 ( فصلت 50 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۴۸۲ ( فصلت ۵۰ )