اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )
خدا دريابد جانها را هنگام مرگشان وآنكه نمرده است در خوابگه خويش است پس نگاهدارد آن را كه مرگ را بر أو گذرانيده است ورها كند آن دگر را تا سرآمدى نامبرده همانا در اين است آيتهايى براي گروهى كه بينديشند ( 42 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 463 ( الزمر 42 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۴۶۳ ( الزمر ۴۲ )