ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ( 112 )
زده شد بر ايشان خوارى هر كجا يافت شوند مگر با رشتهاى از خدا ورشتهاى از مردم وگرفتار شدند به خشمى از خدا يا آوردند خشمى از خدا وافكنده شد بر ايشان پريشانى اين بدان بود كه كفر مىورزيدند به آيتهاى خدا ومىكشتند پيمبران را به ناحق اين بدان شد كه عصيان ورزيدند وبودند تجاوز كنندگان ( 112 )