وَإِذَا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمَا يَجْحَدُ بِآَيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ ( 32 )
وهر گاه فراگيردشان موجى چون توده‌هاى ابر خوانند خدا را پاكدارنده برايش دين را وهنگامى كه رهانيدشان بسوى خشكى از ايشان است ميانه‌روى ونستيزد با آيتهاى ما جز هر پيمانشكنى ناسپاس ( 32 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — Page 414 ( لقمان 32 )
Contributors: كتاب الله تبارك وتعالى
P.414 ( لقمان 32 )