يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 282 )
اى آنان كه ايمان آورديد هر گاه وأم دهيد يا گيريد تا سرآمدى نامبرده پس بنويسيدش وبايد نويسد ميان شما نويسندهاى به داد ونبايد خوددارى كند نويسندهاى از آنكه بنويسد بدانسان كه خدا بياموخته است أو را پس بنويسد واملاء كند بر أو آن كس كه بر أو است حق وبترسد خدا را پروردگار خويش ونكاهد از آن چيزى واگر آن كس كه بر أو است حق كم خرد بود يا ناتوان يا نتوانست املاء كند پس املاء كند ولى أو به داد وگواه گيريد دو گواه از مردان خويش را واگر نبود دو مرد پس يك مرد ودو زن از آنان كه پسند كنيد از گواهان تا چون فراموش كند يكى به ياد آردش ديگرى وخوددارى نكنند گواهان هر گاه خوانده شدند وخسته نشويد از نوشتن آن خرد يا كلان تا سرآمدش اين است دادگرانهتر نزد خدا واستوارتر براي گواهى ونزديكتر بدانكه شك نياريد مگر آنكه باشد داد ستدى جارى كه مىگردانيدش ميان خويش كه نيست باكى بر شما ننوشتن آن وگواه گيريد گاهى كه داد ستد كنيد وآزار نشود نويسندهاى ونه گواهى واگر بكنيد همانا آن نافرمانيى است از شما وبترسيد خدا را ومىآموزدتان خدا وخدا است به هر چيز دانا ( 282 )