إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 62 )
جز اين نيست كه مؤمنان آنانند كه ايمان آوردند به خدا وپيمبرش وهر گاه با أو باشند در كارى همگانى نروند تا دستوري از أو خواهند همانا آنان كه دستوري خواهند از تو آنانند كه ايمان آرند به خدا وپيمبرش پس هر گاه دستوري خواستند از تو براي پارهء كارشان پس دستوري ده به هر كه خواهى از ايشان وآمرزش خواه براي ايشان از خدا كه خدا است آمرزندهء مهربان ( 62 )