أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِيهَا مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشَاءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ ( 43 )
آيا نبينى كه خدا براند ابرى پس گردآورد ميانش تا بگرداندش تودهء انباشته كه بيني باران را برون آيد از شكافهاى آن وبفرستد از آسمان از كوههايى كه در آنها است از تگرگ پس برساندش به هر كه خواهد وبازگرداندش از هر كه خواهد نزديك است تابش برق آن ببرد ديدگان را ( 43 )