وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا ( 82 )
واما ديوار پس از آن دو كودك يتيم بود در شهر وبود زير آن گنجى از براي ايشان وبود پدر ايشان شايسته پس خواست پروردگار تو كه برسند نيروى ( جوانى ) خود را وبرون آرند گنج خويش را مهربانيى از پروردگار تو ومن نكردمش به فرمان خود اين است سرانجام آنچه نتوانستى بر آن صبركردن را ( 82 )