وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآَيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آَذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا ( 57 )
وكيست ستمگرتر از آنكه يادآورى شد به آيتهاى خدا پس روى گردانيد از آنها وفراموش كرد آنچه را پيش فرستاد دستهايش همانا نهاديم بر دلهاى ايشان پوششهايى از آنكه دريابندش ودر گوشهاى ايشان سنگينى را واگر خوانيشان بسوى هدايت هرگز هدايت نشوند هيچگاه ( 57 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحة 300 ( الكهف 57 )
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٠٠ ( الكهف ٥٧ )