وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى مَا أَنْفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا ( 42 )
ونابود شد ميوهء آن پس بامداد كرد مىگردانيد دستهاى خويش را بر آنچه هزينه كرده بود در آن وآن فرود آمده بود بر پايهها ( يا پوشها ) ى خود ومىگفت كاش شرك نمىورزيدم به پروردگار خود كسى را ( 42 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 298 ( الكهف 42 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۲۹۸ ( الكهف ۴۲ )