وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 196 )
به انجام رسانيد حج وعمره را براي خدا واگر بازداشته شديد پس آنچه فرآهم شود از قرباني ونتراشيد سرهاى خويش را تا برسد قرباني به جايگاه خود وآن كس از شما كه بيمار يا به أو آزارى از سرش باشد پس فديهاى از روزه يا صدقه يا قرباني تا گاهى كه أيمن شديد پس هر كس متمتع شده است عمره را بسوى حجّ پس آنچه فرآهم شود از قرباني وآن كس كه نيابد پس روزه سه روز در حجّ وهفت روز گاهى كه بازگرديد اينك ده روز كامل اين براي آن كس است كه نيستند خاندان أو نزديك مسجد حرام وبترسيد خدا را وبدانيد كه خداوند است سختشكنجه ( 196 )