قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ( 144 )
هر آينه ديديم گردش ( بىتابى ) روى تو را بسوى آسمان همانا خواهيم گردانيد تو را بسوى ( يا ارزانى داشت به تو ) قبله‌اى كه راضى از آن باشى پس بگردان رويت را بسوى مسجد حرام وهر جا باشيد بگردانيد رويهاى خود را بسوى آن وآنان كه داده شدند كتاب را هر آينه دانند كه آن است حقّ از پروردگارشان ونيست خدا غافل از آنچه مىكنند ( 144 )