قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ( 62 )
گفتند اى صالح همانا اميدوارى ما بودى پيش از اين آيا نهى كنى ما را از آنكه پرستيم آنچه را مىپرستند پدران ما ومائيم در شكى از آنچه خوانيمان بدان به ريبافكننده ( 62 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — Page 228 ( هود 62 )
Contributors: كتاب الله تبارك وتعالى
P.228 ( هود 62 )