لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 117 )
همانا پذيرفت خدا توبهء پيمبر ومهاجران وأنصار را كه پيرويش نمودند به هنگام سختى پس از آنكه نزديك بود بلغزد دلهاى گروهى از ايشان پس توبه كرد بر ايشان همانا أو است بديشان نوازندهء مهربان ( 117 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 205 ( التوبة 117 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۲۰۵ ( التوبة ۱۱۷ )