يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَإِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 74 )
سوگند خورند به خدا نگفتند وهر آينه گفتند سخن كفر را وكافر شدند پس از اسلامشان وخواستند آنچه را بدان نرسيدند وكين ندارند مگر از آن رو كه بىنيازشان كرد خدا وپيمبرش از فضل خود پس اگر توبه كنند بهتر باشدشان واگر پشت كنند عذابشان كند خدا عذابي دردناك در دنيا وآخرت ونيستشان در زمين دوست ونه ياورى ( 74 )