إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَا مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 42 )
هنگامى كه بوديد بر كنار فرودين درّه وايشان بر كنار فرازين آن وكاروان فرودتر از شما واگر وعده مىگزارديد با هم هر آينه اختلاف مىكرديد در وعدهگاه ليكن تا بگذراند خدا كارى را كه بوده است شدني تا هلاك شود آنكه هلاك شده است از روى بينش وزنده شود آنكه زنده شده است از روى بينش وهمانا خدا است شنوندهء دانا ( 42 )