وَلَمَّا جَاءَ مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ( 143 )
وهنگامى كه آمد موسى به وعدهگاه ما وسخن گفت با أو پروردگارش گفت پروردگارا مرا بنمايان كه بنگرم بسوى تو گفت هرگز نخواهى مرا ديد وليكن بنگر بسوى كوه تا اگر آرام گرفت بر جاى خود بزودى مرا بيني پس گاهى كه تأبيد پروردگار أو به كوه گردانيدش هموار ( پست ) وبيفتاد موسى بيهوش وهنگامى كه به هوش آمد گفت منزّهى تو بازگشتم بسوى تو ومنم نخستين ايمانآرندگان ( 143 )