7 . شرارت
تبعيد اشرار . تبعيد اشرار براى تأديب و دفع و جلوگيرى از شرارتهاى اوست ؛ همانطور كه بعضى از علماى عامه گفتهاند ؛ ولى از فقهاى شيعه كسى چنين فتوايى نداده است ، اما حاكم شرع مىتواند در چنين موارد حكم كند . « 1 »
8 . محاربه
محارب كسى است كه سلاح حمل مىكند و مشكوك و متهم است . « 2 »
قرآن كريم مىفرمايد :
( إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً
. . .
أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ )
؛ « 3 » مجازات كسانى كه با خدا و رسولش محاربه مىكنند و در زمين به فساد مىكوشند . . . يا از آن سرزمين تبعيد شوند .
روايات زيادى دربارهء تعريف محارب و حكم آن وارد شده است ؛ از جمله جميل بن درّاج مىگويد : از امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء
( إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ . . . )
پرسيدم : كدام يك از اين حدودى كه خداوند عز و جل نام برده ، بر آنان جارى مىشود ؟ فرمود : به نظر امام بستگى دارد ؛ هر كدام خواست ؛ يا قطع مىكند يا بر دار مىكشد يا تبعيد مىكند يا مىكشد .
هامش
( 1 ) - غاية المأمول شرح التاج الجامع للأصول ، ج 3 ، ص 32 .
( 2 ) - النهاية للطوسى ، ص 720 ؛ موارد السجن ، ص 354 .
( 3 ) - مائده ، آيهء 33 .