تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 401

مساهمون:

ص٤٠١
هر كه براى غير خدا كار كند ، خدا او را به كسى كه برايش كار كرده واگذارد .

2 -

امام صادق عليه السّلام فرمود : اين امر ( تشيع و مذهب دارى ) خود را براى خدا قرار دهيد نه براى مردم ، زيرا هر چه به منظور خدا باشد ، براى خداست ( او ميپذيرد و پاداش ميدهد ) و هر چه براى مردم است ، بسوى خدا بالا نرود ( خدا نپذيرد و پاداش ندهد ) .

3 -

امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گونه ريائى شركست ، هر كه براى مردم كار كند ، پاداشش به عهده مردم است و هر كه براى خدا كار كند ، ثوابش بر خداست .

4 -

امام صادق عليه السّلام در باره قول خداى عز و جل : « هر كه اميد لقاء پروردگارش را دارد بايد عملى صالح كند و در عبادت پروردگارش هيچ كس را شريك نسازد 110 سوره 18 » فرمود : شخصى كار ثوابى مىكند و مقصودش خدا نيست ، بلكه ميخواهد مردم بشنوند و او را بستايند ، اينست كسى كه در عبادت پروردگارش شريك مىآورد ، سپس فرمود : هرگز نباشد بنده‌ئى كه در نهان كار خيرى كند و روزگار بگذرد ، جز آنكه خدا برايش خيرى ظاهر سازد ، و هرگز بنده‌ئى نباشد كه در نهان شرى كند و روزگار بگذرد ، جز آنكه خدا برايش شرى آشكار كند .

توضيح

- مرحوم مجلسى گويد : اى يظهر اللَّه ذلك العمل الخفى للناس . . . يعنى خدا همان عمل نهانش را براى مردم آشكار كند تا او را بستايند و علاوه بر ستايش خدا ، ستايش مردم را هم تحصيل كند ، ولى طبق تفسير ايشان ميبايست عبارت روايت يظهره اللَّه خيره يا يظهره اللَّه له الخير باشد