تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 288

مساهمون:

ص٢٨٨

5 -

على بن الحسين عليهما السّلام فرمود : هر كه مؤمنى را از گرسنگى سير كند ، خدايش از ميوه‌هاى بهشت خوراند و هر كه مؤمن تشنه‌ئى را آب دهد ، خدايش از شراب بهشتى سر به مهر بنوشاند .

6 -

امام صادق عليه السّلام فرمود . هر كه مؤمنى را اطعام كند تا سير شود ، هيچ يك از مخلوق خدا اجر اخروى او را نداند ، نه فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسل جز خداوند پروردگار جهانيان ، سپس فرمود : از اسباب آمرزش اطعام كردن مسلمان گرسنه است ، آنگاه قول خداى عز و جل را تلاوت فرمود « يا اطعام كردن يتيم خويشاوند يا مستمند خاكنشين در روز قحطى و گرسنگى ، 16 سوره 90 » .

7 -

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه شربت آبى در جايى كه بدان توانائى دارد بمؤمنى آشامند ، خدا در برابر هر شربتى 70 هزار حسنه به او دهد ، و اگر در جايى كه به آب توانائى ندارد ( يعنى به سختى فراهم مىشود ) به او آشاماند ، مثل اينست كه ده بنده از فرزندان اسماعيل را آزاد كرده است .

8 -

حسين بن نعيم صحاف گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : اى حسين برادرانت را دوست دارى ؟ گفتم : آرى ، فرمود : بمستمندانشان سود رسانى ؟ گفتم : آرى . فرمود : همانا بر تو لازم است كه دوست داشته باشى كسى را كه خدايش دوست دارد ، همانا به خدا به هيچ يك از آنها سود نرسانى جز آنكه دوستش داشته باشى ، آيا آنها را بمنزلت دعوت ميكنى ؟ گفتم : آرى ، غذا نميخورم مگر آنكه دو تن و سه تن