تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩

16 -

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : ديدار برادران غنيمت بزرگى است اگر چه اندك باشند ( يعنى اگر چه اين گونه برادران كميابند ) .

باب مصافحه دست بهم دادن

1 -

ابو عبيده گويد : من همكجاوه امام باقر عليه السّلام بودم و اول من سوار ميشدم و سپس آن حضرت ، چون قرار ميگرفتيم حضرت به من سلام ميكرد و مانند مرديكه رفيقش را بتازگى نديده احوال پرسى و مصافحه ميفرمود و هنگام پياده شدن او پيش از من پياده ميشد ، چون بر زمين قرار ميگرفتيم سلام ميكرد و مانند كسى كه رفيقش را بتازگى نديده احوال پرسى مينمود . من گفتم يا ابن رسول اللَّه شما كارى ميكنى كه هيچ كس از مردم نزد ما نميكند و اگر يك بار هم بكند زياد است ؟ فرمود : مگر ثواب مصافحه را نميدانى ؟ دو مؤمن بهم بر ميخورند و يكى به ديگرى دست ميدهد ، پس همواره گناهان آن دو ميريزد ، چنان كه برگ از درخت ميريزد ، و خدا به آنها توجه ميفرمايد تا از يك ديگر جدا شوند .

2 -

امام باقر عليه السّلام فرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند ، خدا دستش را ميان دست آنها گذارد و با آنكه رفيقش را بيشتر دارد مصافحه كند .

3 -

و فرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند ، خداى عز و جل دستش را ميان دست .