تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢

15 -

امام صادق عليه السلام فرمود : هر كه خدا به او نعمتى دهد و او آن را از دل بفهمد ، شكرش را ادا كرده است .

16 -

امام صادق عليه السلام فرمود : مردى از شما شربتى آب مينوشد و خدا بهشت را بدان سبب براى او واجب مىكند ، سپس فرمود : او ظرف را بر دهانش ميگذارد و بسم اللَّه ميگويد و آنگاه مىآشامد سپس دور ميبرد با آنكه اشتها دارد ، پس خدا را حمد مىكند ، باز برميگردد و مىآشامد ، دوباره دور ميبرد و حمد خدا ميگويد سپس برميگردد و مىآشامد ، باز دور ميبرد و حمد خدا مىكند ، خداى عز و جل بهشت را بدين سبب برايش واجب مىكند .

17 -

عمر بن يزيد گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : من از خداى عز و جل مال خواستم به من روزى كرد و باز از او فرزند خواستم ، به من روزى كرد ، و از او خواستم به من به منزل دهد ، روزى كرد ، ميترسم از اينكه اين استدراج باشد ، فرمود : امام به خدا با سپاسگزارى استدراج نيست .

شرح

- استدراج اشاره به آيه شريفه
سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
دارد . مجمع البحرين در معنى آيه گويد : يعنى آنها را اندك اندك ميگريم و ناگهان گرفتارشان نميكنيم ، مانند كسى كه از نردبان درجه بدرجه يعنى پله پله بالا ميرود تا به پله بالا رسد و استدراج خدا نسبت به بنده اينست كه هر گاه گناه تازه‌ئى كند خدا به او نعمت تازه‌ئى دهد و توبه و استغفار را از ياد او ببرد .

18 -

امام صادق عليه السّلام از مسجد بيرون آمد ، ديد مركوبش گم شده است . فرمود : اگر خدا