سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : پدرم ميفرمود : هيچ بنده مؤمنى نيست ، جز آنكه در دلش دو نور است : نور خوف و نور رجاء كه اگر اين وزن شود از آن بيش نباشد و اگر آن وزن شود ، از اين بيش نباشد .
2 -
اسحاق بن عمار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اى اسحاق ! چنان از خدا بترس كه گويا ترا ميبيند ، و اگر تو او را نبينى ، او ترا ميبيند ، و اگر معتقد باشى او ترا نمىبيند ، كافر شوى و اگر بدانى او ترا ميبيند و سپس نافرمانى او آشكار كنى [ با گناهكارى بمبارزه او روى ] او را پست ترين بينندگان خود دانستهئى ( زيرا هيچ بندئى در برابر چشم آقاى خويش چنين نافرمانى نكند ) .
3 -
امام صادق عليه السّلام ميفرمود : هر كه از خدا بترسد ، خدا همه چيز را از او بترساند و هر كه از خدا نترسد ، خدا او را از همه چيز بترساند .
4 -
و فرمود : هر كه خدا را شناخت ، از او بترسد و هر كه از خدا بترسد دل از دنيا بركند .
5 -
يكى از اصحاب گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : مردمى هستند كه گناه ميكنند و ميگويند ما اميدواريم ( برحمت خدا ) و همواره چنينند تا مرگشان فرا ميرسد ( يعنى توبه هم نميكنند ) فرمود :
اينها مردمى باشند كه در ميان آرزوها ميلولند ، دروغ گويند ، اينها اميدوار نيستند ، هر كه به چيزى اميدوار باشد آن را طلب كند ، و هر كه از چيزى بترسد از آن بگريزد ( اينها ميگويند : به خدا اميدوار و