جهت تجديد بناى حائر و گراميداشت نياكان بزرگوار خود با سخاوت و بخشش بىنظيرى گشود كه تاريخ ، خدمات ارزنده او را جاودانه خواهد ساخت .
در اين ميان گويى مناره غربى حرم امام حسين ( ع ) به سيد طاهر خوش آمد گفت و نگاه ملتمسانهاى به وى افكند ! سيّد بىدرنگ ، خواسته او را اجابت كرد و دستور داد تا آن را تجديد بناكنند . در نهايت اين مناره را از پايه و اساس و به مراتب بهتر از گذشته ، تجديد بنا نمودند . سپس پنجرههاى ضريح مقدس را تعويض كرد و نقرههاى ساخت هندوستان را در سال 1358 ه جايگزين نقرههاى قديمى نمود ؛ چنانكه اكنون در حرم مطهّر ، مشاهده مىشود . آنگاه بر خدمات ارزنده خود افزود و در سال 1360 ه به تذهيب هر دو مناره از پايين تا بالا پرداخت .
كارها و بخششهاى چشمگير او نسبت به حائر مقدس در كتاب مجالى الطفّ و ضمن چند بيت ، اينگونه معرفى شده است :
ثم استمرت التجددات * تقيمها الملوك والسادات
فجدد الشباك سيف الدين * طاهر باللجين لا اللجين
وصاغ بالشباك عند الرأس * وصب فيها ذهبا جديرا
من فضهء قدرها تقديرا * دائرهء منيرهء كالشمس
فانظر لها عليه وهى تحكى * ترسا على درع بديع الشبك
اشارهء منه إلى افتدائه * بكل ما يمكن من أدائه
فلاح منها حبه الصريح * وأرخوا « قد برج الضريح »
وجدد المنارهء المنقضهء * بالذهب الا بريز لا بالفضهء
من بعد ما أستأصلها بالنقض * من رأسها إلى تخوم الارض
ثم بناها محكما أساسها * مرخما بدنها ورأسها