درد آمد و تمام دنياى اسلام بر خود لرزيد . زيرا با اين رويداد جانخراش ، مصيبتهاى كربلا و غم و اندوه عاشورا بار ديگر زنده گشت ؛ چنانكه حاج محمدرضا أزرى شاعر متوفى به سال 1240 ه از آن چنين ياد كرده است :
ونادى به نادى الصلاح مؤرخا * لقد عاودتنا اليوم ارزاء كربلا
و آواز داد بدان آوازدهنده خير ، در حالى كه تعيين تاريخ مىكرد . هر آينه امروز ، مصيبتها كربلا ، براى ما تازه گرديد !
حتى مراكز دولتهاى اسلامى به نقل مستر لونكريك در كتاب تاريخ خود ، شديداً به تكاپو افتادند . تهران و استانبول همزمان ، تجاوز وهابىها را كاملًا زير نظر داشتند و ايران يك صدا ، دفاع از كربلا و ضريح مقدس امام حسين ( ع ) را فرياد كرد . « 1 » اين مورخ به علت كشته شدن سركرده وهابىها به فاصلهء حدود يك سال از غارت گسترده اين شهر ايمن ، اشاره كرده و گفته است :
مردم بر اين باورند كه كشته شدن عبدالعزيز بن سعود ، آن پير فرتوت در سال 1218 ه ( 1803 م ) با تحريك و تشويق پاشاى بغداد ، صورت گرفت و قاتل ، فردى به نام « مُلّا » و تبعهء افغانستان و ساكن بغداد بود كه با كشتن او ، انتقام فرزندان خود را كه در واقعهء كربلا به قتل رسيده بودند گرفت . « 2 » صاحب كتاب مجالى الطف با سرودن چند بيت ، غارت وهّابىها را اينگونه
توصيف كرده است :
فشد لا يثنى هواه الثانى * ومزق الكتاب والمثانى
هامش
( 1 ) . چهار قرن از تاريخ كربلا ، ص 261 .
( 2 ) . همان ، ص 246 .