اعتقاد به حجت الله است و قطعا خداوند در روز قيامت درباره حجت ها سوال خواهد كرد ، روزى كه خداوند بر مردم حجت دارد و مردم بر خداوند هيچ حجتى ندارند و همه حجت ها تمام شده است ؛ چنان كه در قرآن فرمود : تا پس از فرستادگان ، ديگر از جانب مردم هيچ حجتى بر خدا روا نباشد ( 1 ) . اما معنى « حجت الله » اين است كه خداوند آن بزرگواران را به عنوان برهان و دليل ( براى قطع كردن بهانه ) بر مردم قرار داده و در روز قيامت به خاطر وجود آنان ، بندگان را بازخواست مىكند . پس همان گونه كه خداوند در آن روز بر آنان احتجاج مىكند كه من براى شما پيامبر فرستادم و او نيز كلام مرا به شما رساند ، به خاطر وجود ائمه هم احتجاج مىكند كه بعد از پيامبر هم دوازده امام و پرچم هدايت برايتان فرستادم و آنان تمام پيامها و سخنان مرا به شما رساندند و برايتان تفسير كردند ، چنان كه پيامبر در برابر هزاران نفر ، دست اولين اين حجتها را بالا برد و فرمود : هر كه من مولاى اويم ، اين على مولاى اوست ، و شما اين سخن را از او شنيديد و به او تبريك گفتيد و در آنجا حجت تمام شد ! پس معناى سخن اين است كه اى آقاى من و اى مولاى من ! من شهادت مى دهم كه شما حجت هاى خداوند متعال بر مردم هستيد ، پس شما نيز بر اين اعتقاد من شاهد و گواه باشيد ؛ برايم گواه باشيد تا اين گواه بودن شما روز قيامت مرا نجات دهد .