آقاى من ! خداوند متعال در قرآن فرموده است : منزّه است خداوند به هنگامى كه شام مىكنيد و صبح مىكنيد ( 1 ) ، پس شما قطعا در اين دو زمان ، مشغول تسبيح خداوند هستيد . پس مولاى من ، سلام بر شما هنگامى كه صبح مى كنيد ، و سلام بر شما هنگامى كه روز را به پايان مى رسانيد . من چنين مى پندارم كه شما شب هنگام را در مدينه منوره ، شهر جدتان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به سر مى بريد ، چرا كه آنجا منزل و خوابگاه شماست ، پس شما نماز واجب و نافله تان را كنار جدّتان مى خوانيد . اما در هر مكان ديگر هم كه باشيد فرق نمى كند ، سلام خدا بر شما در تمام اوقات و در تمام حالاتتان ، كه تمام حالات و اوقات شما در ذكر و ياد خداوند سپرى مىشود .
السلام عليك فى الليل اذا يغشى و النهار اذا تجلي
مولاى من ! شما همچون حضرت عيسي ( عليه السلام ) نيستيد كه در آسمان ها زندگى كنيد ! بلكه شما در ميان ما و در بين ما بر روى زمين هستيد و گردش شبانه روز را درك مى كنيد ؛ پس سلام بر شما در آن هنگام كه شب مىشود و در آن هنگام كه روز مىشود . . .
السلام عليك ايها الامام المامون
سلام بر شما اى امام الهي ، كه امانت دارد علومى هستيد كه خداوند به شما داده است ؛ اى امامى كه امانت دار مردمى هستيد كه خداوند سرپرستى آنان را به شما سپرده است .
آقاى من ! شما امانت دار هستيد و حق كسى را پايمال نمى كنيد ، در هيچ امر واجبى كوتاهى نكرده و هيچ تصرف نابجايى نمى كنيد ؛ چرا كه شما از
هامش
( 1 ) - فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ - روم / 17