دجال البصرة ( دجال بصره ) ( فارسى ) — صفحة 128

ديگران را از كارى بازمدار ، درحالي‌كه خودت آن را انجام ميدهي ! كه اگر چنين كردي ، عملى بسيار زشت مرتكب شده‌اي . شما در مذهبتان ، خلافت خلفاى سهگانه را رد ميكنيد و ميگوييد اين خلافت با شرع مخالف است ؛ اگرچه مردم هم با آنان بيعت كرده‌اند . دليلتان نيز قرآن و سنت است و درست هم ميگوييد ؛ پس شما را چه شده كه امروز با اعتقاد خود نيز مخالفت ميكنيد ؟ چرا باآنكه حق را مي‌دانيد به آن پشت كرده و از سخن خود بازگشته‌ايد تا انتخاباتى را تأييد كنيد كه مذهبتان آن را ردّ كرده است ؟ ! سپس در برابر انتخابات قانون اساسى عراق هم ايستادگى كرده و اين بيانيه را صادر نمود : امام باوجود فرستاده خاص خود ، سيد احمد حسن ، ظاهر است . كسى كه بيش از سه سال است فرستاده شده و هر كس كه او [ احمد دجال ] را انكار كند از دو گروه خارج نيست : يا نادان است [ و به خاطر نادانى انكار مىكند ] و مصداق اين آيه است : چيزى را تكذيب كردند كه به آن آگاهى ندارند ( 1 ) ؛ و يا خبيث و منافق است ، چيزى را مي‌داند و پنهان مىكند . او مصداق اين آيه است : از روى ستم و تكبر با آن درافتادند درحالي‌كه در باطن به آن يقين داشتند ( 2 ) . مردم ، زيرِ بارِ گناهِ نافرمانى از امامشان هستند درحالي‌كه غافل و نادان‌اند . آنان با تكيه بر فتاواى مراجع ، در انتخابات شركت كردند با خيال اينكه مراجع ، آنان را به‌سوى كار باطل نميبرند و از حق خارجشان نميكنند ، درحالي‌كه مراجع مردم را به هلاكت ميبَرند و آنان را به خشم الهى برده و از رحمت الهى خارج كردهاند كه اين گونه مردم