دجال البصرة ( دجال بصره ) ( فارسى ) — صفحة 113

نگويند : ( وَ لَوْ لا أَنْ تُصيبَهُمْ مُصيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْديهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنين ( ؛ و اگر نه اين بود كه هنگامي‌كه به آنان مصيبتى براى كارهايى كه كرده‌اند برسد ، گويند : پروردگارا چرا پيامبرى براى ما نفرستادى تا از آيات تو پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم ( در كيفرشان شتاب مي‌كرديم ) . ( 1 ) ( وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزي ( ؛ و اگر ما پيش از آن با عذابى آنان را نابود مي‌كرديم مي‌گفتند : پروردگارا ! چرا فرستاده‌اى براى ما نفرستادى تا از آيات تو پيش از آنكه زبون و خوار گرديم پيروى كنيم . ( 2 ) و خداوند ميفرمايد : ( وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فى أُمِّها رَسُولا . . . ( ؛ خداوند هيچ‌گاه مردمى را نابود نميكند مگر اينكه ابتدا برايشان فرستاده‌اى را بفرستد . ( 3 ) ( رُسُلاً مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُل ( ؛ پيامبرانى بشارت‌دهنده و بيم دهنده تا پس از آمدن آنان ، مردم [ در قيامت ] حجتى عليه خدا نداشته باشند . ( 4 ) ( وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً ( ؛ و روزى كه ستمكار ، دست خويش را مي‌گزد ، مي‌گويد : اي‌كاش راهى با پيامبر در پيش مي‌گرفتم . ( 5 ) ( أَوَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( ؛ آياتعجّب كرده‌ايد كه دستور آگاه كننده پروردگارتان