( 152 ) 5 - بهترين برادرانت كسى است كه بدىات را به او از ياد ببرد .
( 153 ) 6 - آن دشمنى ضعيفترين نيرنگ را دارد كه دشمنىاش را آشكار كرده است .
( 154 ) 7 - نيكويى چهره ، زيبايى ظاهرى و نيكويى خرد ، زيبايى باطنى است .
( 155 ) 8 - آن كه با خدا انس يابد ، از مردم بگريزد .
( 156 ) 9 - آن كه از روى مردم پروا نكند ، از خدا هم پروا نكند .
( 157 ) 10 - پليدىها در اتاقى نهاده و كليد آن ، دروغ قرار داده شد .
( 158 ) 11 - هر گاه دلها با نشاطاند ، ( علم و معرفت ) را به آنها واسپاريد و هر گاه گريزاناند ، آنها را واگذاريد .
( 159 ) 12 - رفتن در پى كسى كه به او اميد دارى ، بهتر از ماندن با كسى است كه از شرّش ايمنى ندارى .
( 160 ) 13 - آن كه بسيار بخوابد ، خوابها بيند . « 1 »
( 161 ) 14 - نابخردى ، مايهء ستيزه و بردبارى ، باز دارنده ( از آن ) است و كسى كه جرعههاى خشم را با بردبارى فرو نخورد ، آسايش دل را نشناسد .
هامش
« 1 » . ظاهرا مقصود امام اين است كه در پى دنيا رفتن مانند خواب است و آن چه از آن به دست مىآيد مانند خواب ديدن است . ( از مؤلف ) .