نحن در أو مستتر است به استتار جايزى ، محلّا مرفوع است تا فاعلش بوده باشد .
وأو [ ضاربان ] يك لفظ است به جاى سه معنى ، چنانكه گويى :
هما ضاربان يعنى ايشانند دو مردان زننده ، وأنتما ضاربان يعنى شماييد دو مردان زننده ، ونحن ضاربان يعنى ماييم دو مردان زننده .
ضاربون : يعنى گروه مردان زننده . صيغهء جمع مذكّر است از اسم فاعل ، صحيح ومجرّد ومعلوم .
ضاربون در أصل ضارب بود ( مفرد بود ) خواستيم كه جمع بنا كنيم چون به جمع رسيديم ديديم سه بار يا زيادتر مىبايست گفت ضارب ضارب ضارب ، زايد بر يكى را حذف كرديم وعوض از محذوف ، واو كه علامت جمع بود با نون عوض تنوين در آخرش درآورديم ضاربون شد بر وزن فاعلون . ضاد فاء الفعل ، الف علامت اسم فاعل ، راء عين الفعل ، باء لام الفعل ، واو علامت جمع ، نون عوض تنوين .
وضاربون نيز يك لفظ است از براي سه معنى چنانكه گويى : هم ضاربون يعنى ايشانند گروه مردان زننده ، وأنتم ضاربون يعنى شماييد گروه مردان زننده ، ونحن ضاربون يعنى ماييم گروه مردان زننده .
* * * وآن سه كه مؤنّث را بود : ضاربة ، ضاربتان ، ضاربات .
ضاربة : يعنى يك زن زننده .
صيغهء مفردهء مؤنّث است از اسم فاعل ، صحيح ومجرّد ومعلوم .
ضاربة در أصل ضارب بود ، واحد مذكّر بود خواستيم واحدهء مؤنّث
جامع المقدمات ( جامعه مدرسين ) ( فارسي ) — صفحة 64
مساهمون: جمعى از علما
ص٦٤